کنترل وب و نرم افزارهایی که در تبادل اطلاعات با اینترنت هستند بسیار اهمیت دارد. در سازمانها و شرکتها، بسیاری از کارمندان و کاربران، مانیتور شدن فعالیتهای اینترنتی را مغایر حریم شخصی و حقوق خود می دانند و از اینکه توسط مدیران رصد شوند، بشدت ناراضی اند. هرچند در این بین و به علت عدم آگاهی کاربران از اصول و مبانی امنیت، اشتباهات زیادی از سوی کاربران رخ می دهد که باعث بروز ریسکهای امنیتی بالایی می شود. در نتیجه وجود مکانیزمهایی که بتواند اپلیکیشنهای اینترنتی را کنترل و محدود نماید بسیار ضروری است. جدا از ریسکهای امنیتی که عدم کنترل اپلیکیشنها ایجاد می کنند، تهدیداتی است که علیه بهره وری و کارایی سازمانها وجود دارد. عدم کنترل پهنای باند سازمانی که توسط اپلیکیشنهای دانلود فیلم، موسیقی و موارد غیر کاری در حال اشغال است می تواند هزینه های زیادی را بر سازمان اعمال کند و بسیاری از کارمندان که در حال انجام وظایف خود هستند را از دسترسی به منابع بازدارد و یا عملکردشان را کند نماید.
Protocol مسیریابی (Open Shortest Path First) OSPF یک Protocol مسیریابی Link State است که می تواند ترافیکهای مربوط به پروتکل IP را مدیریت نماید. OSPF نسخه های مختلفی دارد که در حال حاضر از نسخه ۲ آن بیشتر استفاده می شود. OSPF بر خلاف برخی Protocolها که بصورت انحصاری توسط شرکتها ارائه می شوند یک Protocol کاملا جامع و بدون وابستگی به هیچ برند خاصی است، تقریبا همه Routerهایی که در دنیا وجود دارند از پروتکل OSPF پشتیبانی می کنند. Protocol مسیریابی Open Shortest Path First یا OSPF از الگوریتم Shortest Path First یا SPF که توسط Dijkstra طراحی شده است برای جلوگیری از بوجود آمدن Routing Loop در توپولوژی شبکه ها استفاده می کند و به نوع یک شبکه Loop Free ایجاد می کند. OSPF فرآیند Convergence سریعی دارد و از طرفی قابلیت Incremental Update را نیز با استفاده از Link State Advertisement یا LSA فراهم می کند. OSPF یک پروتکل Classless است و به شما این اجازه را می دهد که برای طراحی یک ساختار سلسله مراتبی شبکه از VLSM و Route Summarization براحتی استفاده کنید.
در شبکه هایی که بوسیله نرم افزارهای کنترل مصرف اینترنت کنترل می گردند، کاربران از روشهای مختلفی نظیر Proxy VPN, Hotspot, و … استفاده می کنند. هر یک از این راهکارها دارای مزایا و معایب خاص خود می باشند. در این بین راهکار مبتنی بر VPN دارای مزایایی می باشد که در ذیل به چند مورد از آنها اشاره می گردد:
- بوسیله VPN، محاسبات مصرف با بالاترین کیفیت و دقت ممکن انجام می پذیرد. این در حالیست که در برخی روشها نظیر Hotspot و یا Proxy این محاسبات با محدودیتهایی همراه است.
- مدیریت اتصال و اعمال محدودیت به روی کاربران در این روش به مراتب دقیقتر و راحتر از سایر روشها انجام می گیرد. درصورتیکه در بسیاری دیگر از پروتکلها اعمال برخی محدودیتها براحتی امکان پذیر نیست.
- امکان مدیریت کاربران و محدود سازی آنها در دسترسی به منابع شبکه بوسیله VPN با کمترین محدودیت فراهم است. شما می توانید بوسیله VPN اجازه دسترسی به یک VLAN خاص و یا قسمتی از شبکه را به کاربران مشخصی داده و یا از آنها سلب نمائید.
بسیاری از کاربران و نه تمام آنها با مفاهیم امنیت نرمافزار آشنا هستند، اما راههای پایهای بیشتری برای محافظت از کاربر در مقابل حملاتی چون Phishing، باتنتها، تبلیغات ناخواسته و مواردی از این دست وجود دارد. یکی از مؤثرترین آنها سرویسهای DNS است. استفاده از تنها یکی از این خدمات میتواند از خانواده یا کسب و کار شما در مقابل حملات Phishing و سایر نفوذهای ناخواسته حفاظت کند.
نخست، برای افرادی که با DNS آشنایی ندارد، مرور کوتاهی بر آن خواهیم داشت. در واقع، هر زمانی که وبگردی میکنیم، از DNS (سرنام Dynamic Name Server) استفاده میکنیم. هر زمان که کاربر نام سایتی را در مرورگر وارد میکند، DNS درخواستی را برای دریافت IP متناظر با نام آن سایت به سروری ارسال میکند که به همین منظور در شبکه قرار داده شده است. بر همین اساس، مرورگر میتواند وب سرور مربوط به وب سایتی که کاربر میخواهد آن را ببیند پیدا کند و وبسایت را به کاربر نشان دهد (فرآیند تبدیل نام دامنه به IP متناظر با آن را Domain Name Resolution مینامند). بطور کلی، دو نوع اصلی از DNS سرورها وجود دارند؛ Recursive و Authoritative. از این دو نوع، معمولاً از DNS سرورهای Recursive برای شرکتها و سازمانهای کوچک استفاده میشود.
آیا تاکنون به این فکر کرده اید که نرم افزارهای Monitoring، اطلاعات مربوط به Clientها را چگونه دریافت کرده و برای شما Monitor می کنند؟ تمامی نرم افزارهایی (مانند نرم افزارهای Monitoring و Antivirusها) که قرار است اطلاعات را از یک Client دریافت و پردازش کنند، نیاز دارند که از طریقی این اطلاعات را دریافت نمایند. Simple Network Management Protocol یا همان SNMP پروتکل مشهور و پرکاربرد برای این کار و مدیریت شبکه است. از SNMP برای جمع آوری اطلاعات مربوط به Configها و تجهیزات شبکه مانند Serverها، Printerها، Switchها و Routerها، بر اساس یک IP، استفاده می شود. اگر بخاطر داشته باشید، شبکه به چندین لایه تقسیم می شود. SNMP در واقع یک Protocol لایه Application است که برای تبادل اطلاعات مدیریتی بین تجهیزات شبکه استفاده می شود. این Protocol بخشی از همان پروتکل TCP/IP می باشد. SNMP یکی از Protocolهای بسیار ارزشمند و پرکاربرد برای مدیریت و Monitor عناصر و تجهیزات شبکه های LAN به کار می رود. بطور کلی نحوه کار SNMP بدین شکل است که یک Agent (ویژگیست که روی Clientها نصب و فعال شده تا اطلاعات Client را جمع آوری کرده و به Server بفرستد) اطلاعات Clientها را به SNMP Manger (همان Server که قرار است اطلاعات Clientها را از Agent دریافت کرده و به نرم افزار Monitoring تحویل بدهد) ارسال کرده و Monitor می کند.